علیرضا روشن می گوید:
روزی خواهدآمد
که گندم ساقه های زمینم
از باد نه
که از دستان نوازشگر تو
تکان خواهند خورد
تو می آیی
از میان گندمزار میآیی.
و من می گویم :گندم میوه ممنوعه بود ، که والدینمان خوردند ، ما فرزندان از تجربه گذشتگان پند می گیریم .
و جناب شیخ اجل حافظ می گوید:
پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم.
هر کسی نظری دارد.
صنعت تبادر بیداد می کند در این نوشته .
برای امروز همین و تمام.