از باغ میبرند چراغانیات کنند
تاکاج جشنهای زمستانیات کنند
پوشاندهاندصبح تو راابرهای تار
تنهابه این بهانه که بارانیات کنند
یوسف به این رها شدن ازچاه دل مبند
این بار میبرند که زندانیات کنند
ای گل گمان مکن به شب جشن میروی
شاید به خاک مردهای ارزانیات کنند
یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطهای بترس که شیطانیات کنند
آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانهای است که قربانیات کنند.